"Δεν ανοίγουν κεφάλια, δεν γίνεται τίποτα.. Μόνο στην Αθήνα κινείται ο κόσμος". Μερικές απο τις απόψεις του φίλου μου του Νίκου για τις απεργιακές κινητοποιήσεις στην Άρτα.
Μα φίλε Νίκο πρέπει να ανοίξουν κεφάλια; Δηλαδή μέρος της λύσης των προβλημάτων είναι η βία; Μόνο ως μέσο αυτοάμυνας μπορεί να θεωρηθεί κοινά αποδεκτή κι εκεί πάλι είναι τόσες πολλές οι παράμετροι ορισμού της που πολλές φορές φτάνουμε να θεωρούμε την επεκτατική βία ως "αυτοάμυνα".
Όσο για το δεν γίνεται τίποτα θα συμφωνήσω. Η απεργία πρέπει να συνοδεύεται με άσκηση πίεσης προς την εκάστοτε κυβέρνηση. Πάντα με συνέπεια και ψυχραιμία. Και η αμέσως επόμενη μέρα της απεργίας θα πρέπει να βρίσκει τον εργαζόμενο -και τον εργοδότη να προσθέσω- πιο πλήρη ιδεών για τις στρατηγικές επίλυσης των εργασιακών προβλημάτων.
"Αθήνα"...μία πόλη με εκατομμύρια κατοίκους είναι αναπόφευκτο να αποτελέσει πεδίο βίαιων συγκρούσεων. Βάσει περιβαλλοντικού στρες (εγκληματικότητα, ανεργία), θεσμού (όντας πρωτεύουσα κράτους) και φυσικά στατιστικής (πόσες οι περιπτώσεις κοινωνικής έκρηξης σε μία πόλη 25 χιλιάδων κατοίκων και πόσες σε μία πόλη των 5 εκατομμυρίων;)
O αναπληρωτής Υπουργός ΥΠΑΙΘΠΑ ("άλλαξε ο Υπουργός Πολιτισμού και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς") κος Κ. Τζαβάρας επισκέφτηκε την Παρασκευή 12/10/2012 τους αρχαιολογικούς χώρους της Ηπείρου (Τ.Δ.Π.Ε.Α.Ε., ΛΓ ΕΠΚΑ). Το Σωματείο Εργαζομένων στην Αρχαιολογία (με έδρα την Άρτα) συναντήθηκε μαζί του για να συζητήσουν θέματα που άπτονται της δικαιοδοσίας του Υπουργού αλλά το πρώτο που εισέπραξε ήταν πως δεν είναι σωστό να γίνονται κινητοποιήσεις από τη στιγμή που δεν έχει ενημερωθεί ο ίδιος για τα προβλήματα που θα συζητηθούν. Ας υποθέσουμε -ως καλοθελητές- πως πράγματι δεν ενημερώθηκε για τα προβλήματα (λάθη γίνονται ακόμη και σε επιτελικό επίπεδο). Αν δλδ είχε ενημερωθεί και πήγαινε για συνάντηση θα έδινε σημασία στα αιτήματα των εκπροσώπων αν δεν ήταν από πίσω τους οι συνάδελφοι του σωματείου; Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων που έχουμε συναντήσει: όχι.
Και δεν το λέω για να κατηγορήσω τον κο Τζαβάρα. Ο ίδιος μπορεί να το εννοεί πραγματικά πως είναι με τους εργαζόμενους αλλά η θέση που κατέχει αυτή τη στιγμή πάντα επιδιώκει να υποβαθμίζει τη διαπραγματευτική ισχύ των εργαζομένων στην αγορά εργασίας (μην απατάστε...η σχέση του συμβασιούχου με τις δημόσιες υπηρεσίες διέπεται και από τους νόμους της αγοράς εργασίας). Γι' αυτό κι όταν ο συμβασιούχος επιθυμεί να στείλει τους εκπροσώπους του στην εργοδοσία (και ο κος Τζαβάρας είναι το πολιτικό κομμάτι της εργοδοσίας όσο κι αν προσπαθεί να μας πείσει πως δεν την εκπροσωπεί) τους συνοδεύει με παραστάσεις διαμαρτυρίας (στάσεις εργασίας ή απεργίες) όποτε οι συνθήκες το απαιτούν.
Οι "ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής" που αναφέρει ο κος αναπ.Υπ. ΥΠΑΙΘΠΑ δεν χαρακτηρίζουν ένα Σωματείο που έχει αποδείξει στην ιστορία του πως η επανάσταση δεν κρύβεται σε ακροδεξιούς φόβους, καπιταλιστικές αντιδράσεις, σοσιαλιστικές φυλλάδες, κομμουνιστικές ομιλίες, αναρχικά όνειρα ΑΛΛΑ στην καθημερινότητα του εργαζόμενου.(συγγνώμη για το bold των γραμμάτων αλλά δεν άντεξα να υπαινίσσεται οτι κάποιο κόμμα μας κάνει γυμναστική...άσε που είχα και καιρό να γράψω)
ΥΓ1 (και ο νοών νοείτω) Για τα κομματικά στελέχη που ακολουθούσαν τον αναπ.Υπ. ΥΠΑΙΘΠΑ και αποκάλυψαν τις παλαιοκομματικές τους αντιλήψεις (απειλές, μάντρωμα συνδικαλιστικών ελευθεριών) ένα έχω να πω. Εκσυγχρονιστείτε!(το θαυμαστικό δεν υπονοεί απειλή αλλά έντονη προτροπή)
ΥΓ2 Προς αναπ.Υπ. ΥΠΑΙΘΠΑ Στην άποψή σας "Όλοι να κάνουμε ένα βήμα πίσω" θεωρώ πως συμφωνώ αλλά όχι πάντα και μόνο οι εργαζόμενοι. Και κάτι ακόμη...Το ότι δεν έχουν επιλυθεί τα προβλήματα εδώ και δεκαετίες δεν σημαίνει οτι δεν μπορείτε ο ίδιος να τα λύσετε. Και μάλιστα θα είναι τίτλος τιμής να τα καταφέρετε.
Το 2009 λίγο πριν της Ευρωεκλογές, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Γιώργος Παπανδρέου έδωσε μία συνέντευξη τύπου και μεταξύ άλλων μίλησε για το ζήτημα των συμβασιούχων. Παραθέτω το απόσπασμα της ερώτησης και της απάντησης για να μπορέσουμε να σχηματίσουμε μία εικόνα για την αξιοπιστία των πολιτικών στη χώρα μας. Όλη η συνέντευξη μπορεί να διαβαστεί πατώντας το τίτλο.
Β. ΓΙΑΚΟΥΜΗΣ («ΑΝΤ-1»): Κύριε Πρόεδρε, επειδή έχετε πει ότι προσδίδετε ένα δημοψηφισματικό χαρακτήρα σε αυτές τις εκλογές και με βάση το ότι υποστηρίζετε ότι θα είναι πρόκριμα για τις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε αυτές και αν γίνουν, θα ήθελα να μας πείτε και αν μπορείτε να δεσμευτείτε, τι ακριβώς θα κάνετε στην περίπτωση των χιλιάδων συμβασιούχων. Θα τους μονιμοποιήσετε εάν εκλεγείτε πρωθυπουργός ή θα ισχύσει, θα εξακολουθήσει να ισχύει το Προεδρικό Διάταγμα του κ. Παυλόπουλου; Σας ευχαριστώ.
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρώτα απ' όλα, είναι απαραίτητο να καταδικάσουμε το γεγονός ότι, παρά τις μεγαλόστομες υποσχέσεις σχεδόν προ εξαετίας, της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, που έλεγε ότι θα τελειώσει αυτή η υπόθεση των συμβασιούχων, ουσιαστικά, έχει φτιάξει κομματικά εργοστάσια, που παράγουν τα STAGE, τους συμβασιούχους, τις σχέσεις με τα μπλοκάκια, τους ανασφάλιστους εργαζόμενους ή, μέσα από τις εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων, έναν πραγματικά εργασιακό μεσαίωνα, ο οποίος υπάρχει για να είναι σε ομηρία ο νέος άνθρωπος. Αυτός ο νέος άνθρωπος, που ζητάει προοπτική και τρέχει από το ένα στο άλλο βουλευτικό γραφείο, για να μπορεί να εξασφαλίσει στο ελάχιστο - εάν το εξασφαλίζει - τα προς το ζην.
Για μένα, αυτό είναι βαρβαρότητα. Πέστε το αναλγησία, πέστε το απανθρωπιά, πέστε το κοινωνική αδικία. Εγώ το λέω «βαρβαρότητα», διότι έτσι το αισθάνομαι και έτσι το αισθάνεται και ο νέος άνθρωπος, με τον οποίο μιλώ καθημερινά.
Άρα, λοιπόν, τι πρέπει να γίνει; Να σταματήσει αυτή η λογική των STAGE στο Δημόσιο. Των κομματικών STAGE. Καταρχήν, αυτά ήταν και είναι για τον ιδιωτικό τομέα.
Δεύτερον, να σταματήσει αυτή η λογική ότι, με το μπλοκάκι, θα μπορούμε να αποφύγουμε τις πραγματικές μας υποχρεώσεις απέναντι στους νέους, δηλαδή την εξασφάλιση μιας σωστής σχέσης εργασίας, με ασφάλεια, με σιγουριά.
Και τρίτον, όπως έχουμε πει, σε ό,τι αφορά τους υπάρχοντες συμβασιούχους, όταν υπάρχουν πάγιες ανάγκες και δεν είναι εποχιακές, αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να είναι μόνιμοι. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η λογική, κάθε πέντε μήνες, έξι μήνες, οκτώ μήνες, να ανανεώνονται οι συμβάσεις τους, τις οποίες τις έχουμε απλώς και μόνον επειδή τους θεωρούμε μεν εποχιακούς, αλλά δεν είναι εποχιακοί.
Και έτσι, αισθάνονται και αυτοί ότι βρίσκονται σε μια ομηρία. Αλλά δεν είναι μόνον ομηρία, είναι και αδυναμία να φτιάξουν τη δική τους οικογένεια και τη δική τους προοπτική. Πρέπει να μπουν τάξη και κανόνες στη λειτουργία του Δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις.
Ο κος Γ. Παπανδρέου κατηγορεί τη ΝΔ οτι "έχει φτιάξει κομματικά εργοστάσια, που παράγουν τα STAGE, τους συμβασιούχους, τις σχέσεις με τα μπλοκάκια, τους ανασφάλιστους εργαζόμενους ή, μέσα από τις εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων, έναν πραγματικά εργασιακό μεσαίωνα, ο οποίος υπάρχει για να είναι σε ομηρία ο νέος άνθρωπος". Συμφωνούμε όλοι πως η ΝΔ διόγκωσε σε τεράστιο βαθμό το πρόβλημα με αιχμή του δόρατος το παράλογο ΠΔ 164/2004(Παυλόπουλου)* αλλά θα έπρεπε να συμπληρώσει πως και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης για τη δημιουργία και συντήρηση του παραπάνω καθεστώτος.
Έπειτα αναφέρεται στους νέους που τρέχουν απο το ένα στο άλλο βουλευτικό γραφείο. Δεν το σχολιάζει αλλα είναι φανερό πως φέρουμε κι εμείς ευθύνη γιατί ως πολίτες αυτού του κράτους αφήσαμε τους κοτζαμπάσηδες να μας χειραγωγούν. Λες και το μέσο πνευματικό μας επίπεδο αγγίζει αυτό των προβάτων(;!). Κι εδώ όμως τα κέντρα εξουσίας έχουν το μερίδιό τους. Φέρνοντας το εκπαιδευτικό σύστημα στα μέτρα της παραγωγής εργατικού δυναμικού ίσα για να κινείται το γρανάζι διέλυσαν τα θεμέλια ενός υγιούς κράτους. Συνέπεια; Ένας φαύλος κύκλος μείωσης του βιοκοινωνικού επιπέδου: φόβος για το αν θα βγω ζωντανός απο το νοσοκομείο, για το αν θα μου ληστέψουν το μαγαζί, για το αν θα πρέπει να στείλω το παιδί μου στο σχολείο.
Στο τέλος προτείνει 3 δρόμους επίλυσης.
Το πρώτο δρόμο θα τον προσυπογράψω. Ο θεσμός των Stage είναι πρωτίστως εκπαιδευτικός και δευτερευόντως εξυπηρετεί την ομαλή μετάβαση του νέου στην αγορά εργασίας. Συνεπώς 6 μήνες είναι αρκετοί για να καλυφθούν οι παραπάνω σκοποί. Θα διαφωνήσω στο διαχωρισμό του δημοσίου απο το ιδιωτικό. Και οι δύο τομείς μπορούν να εκπαιδεύσουν εργατικό δυναμικό. Ο καθένας βέβαια μπορεί να απασχολήσει διαφορετικές ειδικότητες. Στο Υπουργείο Πολιτισμού θα μπορούσαν να εκπαιδευτούν με Stage νεαροί πτυχιούχοι αρχαιολόγοι όχι όμως υδραυλικοί. Απο την άλλη το κράτος μπορεί να επιδοτεί(κατα 80% και όχι 50% όπως είναι τώρα και το υπόλοιπο να το βάζει ο επιχειρηματίας) τον μάστορα που έχει επιχείρηση υδραυλικών εγκαταστάσεων να πάρει με stage κάποιον υδραυλικό για βοηθό έως ότου μπορέσει να σταθεί ο νέος υδραυλικός στην αγορά.
Το παράδειγμα που ανέφερα συμβαίνει πραγματικά εδώ και χρόνια αλλα κανείς δεν το σχολιάζει γιατί θίγει άτομα που δυσκολεύονται να βρουν κάπου δουλειά και βολεύονται με ψίχουλα. Αν όμως ακολουθούσαμε το μοντέλο που προανέφερα και υγιή οικονομία θα είχαμε και ο εργαζόμενος δεν θα αισθανόταν ανασφάλεια.
Για το μπλοκάκι δεν μας λέει και πολλά πράγματα γιατί ξέρει οτι δεν μπορεί να το καταργήσει. Το θέμα είναι πως η σταθερή σχέση εργασίας έχει αποδείξει καλύτερα αποτελέσματα αποδοτικότητας του εργαζόμενου. Η ατάκα οτι ο εργαζόμενος στο δημόσιο κάθεται οφείλεται όχι στον εργαζόμενο αλλα στο δημόσιο που το αποδιοργανώνουν τα κέντρα εξουσίας για να το φέρουν στα μέτρα των συμφερόντων τους.
Για το τρίτο δρόμο αναφέρει τη κάλυψη πάγιων αναγκών απο τους συμβασιούχους. Το να αποδείξεις οτι κάποιος συμβασιούχος στο δημόσιο καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες είναι πολύ εύκολο καθώς είναι οφθαλμοφανές(μία βόλτα απο τις δημόσιες υπηρεσίες θα έπειθε και τον πιο καπιταλιστή πρωθυπουργό). Το πρόβλημα είναι πως μέχρι στιγμής η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου όχι μόνο δεν έχει κάνει καμία ενέργεια προς αυτή τη κατεύθυνση αλλα συνεχίζει να διατηρεί παράλογα και άδικα εργασιακά καθεστώτα (βλ 24μηνο του ΠΔ Παυλόπουλου) χωρίς να διαφαίνεται και διάθεση απευθείας σύγκρουσης με τα εν λόγω καθεστώτα.
Θα χειροκροτήσω τη τελευταία φράση ως την αισιόδοξη πλευρά της συζήτησης. Αλλα απο το να την πεις (ως Αρχηγός Αξιωματικής Αντιπολίτευσης) μέχρι να την κάνεις πράξη (ως Πρωθυπουργός της κυβέρνησης) χρειάζεται στομάχι, καρδιά και μυαλό.
*ΠΔ 164_2004 παυλοπουλου
Παραθέτω διαδικτυακή αρθρογραφία -κατα χρονολογική σειρά δημοσίευσης- για τη κινητοποίηση στην Ακρόπολη της 14ης και 15ης Οκτωβρίου 2010.
(Τα σχόλια μπορεί να σας βγαίνουν αβίαστα αλλά έχω την εντύπωση οτι θα είναι και περιττά)
Οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟΤ στις 23 Σεπτέμβρη 2010 ήταν μπροστά στο προαύλιο χώρο του ΑΠ για να συμπαρασταθούν σε συναδέλφους. Το ίδιο συνέβη και στις 15 Φεβρουαρίου 2007. Αυτό που μου προκάλεσε έκπληξη σε σχέση με τη συγκέντρωση του 2007 ήταν η πρωτοφανής προσέλευση τόσων πολλών συναδέλφων. Με λύπη μου διαπίστωσα πως η αθρόα αυτή προσέλευση δεν οφειλόταν κατα κύριο λόγο στα συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων.
Μήπως είναι καιρός να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα των συνδικαλιστικών φορέων; Ο αγώνας είναι αέναος και δεν έχει συγκεκριμένη ημερομηνία κατάληξης. Οι μάχες δεν πρέπει να υπολογίζονται επιπόλαια αλλά πάντα με τη συνετή επίβλεψη των συνδικαλιστικών φορέων. Όσο κι αν μας απογοητεύουν οι ενέργειες των συνδικαλιστών συναδέλφων μας δεν πρέπει να πέσουμε στο λάθος της συλλήβδην καταδίκης του συνδικαλιστικού κινήματος. Με καθημερινό αγώνα διορθώνουμε ό,τι στραβό βλέπουμε. Δεν είναι "μαγκιά" η ικανότητα να εντοπίζουμε τα λάθη. Όλοι μπορούν να το κάνουν αυτό. Το δύσκολο είναι να πάρουμε τα λάθη στα χέρια μας, να τα στύψουμε και να πιούμε το χυμό των ορθών ενεργειών (μέσα απο τα λάθη προχωρά η ιστορία και το ίδιο μπορεί να εφαρμοστεί και στο συνδικαλιστικό κίνημα)
Καθώς ήμουν ανόητος δεν ήλεγξα τη μπαταρία της βιντεοκάμεράς μου. Συνεπώς θα αναρτήσω το video γνωστού ειδησεογραφικού ιστότοπου που ήταν παρών:
Μία περίληψη των πεπραγμένων ποτέ δεν έβλαψε..Μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν και νέοι συνάδελφοι. Οι παλιότεροι, από την άλλη, μπορούμε να ξαναδούμε όλες τις κινήσεις με νέο μάτι κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες.
Μετά την ανάληψη της κυβέρνησης απο το ΠΑΣΟΚ επικρατούσε ένα μούδιασμα στα συνδικαλιστικά δρώμενα καθώς δεν ήταν ξεκάθαρο πως θα κινηθεί η νέα κυβέρνηση. Οι διαβεβαιώσεις και οι ενέργειες εκ μέρους των υποψηφίων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ σε αρμόδιες επιτροπές επι ΝΔ άφηναν την εντύπωση οτι θα υπάρχει βελτίωση για το ζήτημα των συμβασιούχων. Το ΠΔ 164/2004 (Παυλόπουλου) βρισκόταν στο στόχαστρο προς αποδόμηση.
Μπαίνει το νέο έτος και μετά απο επαφές που διήρκεσαν μήνες (και λόγω των εθνικών προτεραιοτήτων όπως το Ασφαλιστικό-Εργασιακό και το Οικονομικό αλλά και λόγω δομικής κυβερνητικής αταξίας) επιτυγχάνεται η μερική άρση του 24μήνου (μέσω εσωτερικής αλληλογραφίας Υπουργείου Εσωτερικών και Πολιτισμού). Το ΥΠΠΟΤ κινείται προς τη ψήφιση νομοσχεδίου με σκοπό αυτή την άρση μέσα στο καλοκαίρι. Τελευταία -κυριολεκτικά- στιγμή το επίμαχο άρθρο αφαιρείται πριν τη συζήτησή του στην αρμόδια επιτροπή ψήφισης στη Βουλή(αρχές Σεπτέμβρη).
Ο λόγος;
Πληροφορίες λένε πως το Υπουργείο Εσωτερικών το διέγραψε από το νομοσχέδιο με τη δικαιολογία πως σκοπεύει να το ρυθμίσει με δικό του νομοσχέδιο εντός ή μέχρι το τέλος Οκτωβρίου. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι πως μιλάμε για μία κλασσική περίπτωση προβολής υπουργών ("όχι εσύ...εγώ θα το ρυθμίσω για να φανώ "δημοφιλής" στους ψηφοφόρους"). Αφού όμως το επεξεργάστηκα λίγο διαπίστωσα πως είναι καλύτερα να δοθεί η λύση μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών αφού -όπως επιβεβαιώνουν και από τη πλευρά του Υπουργείο Εσωτερικών- θα είναι όσο μαζικότερη γίνεται (το ΥΠΠΟΤ δεν είναι το μόνο υπουργείο με συμβασιούχους άλλωστε). Παρόλ' αυτά διατηρώ τις επιφυλάξεις μου..
Οι αμφιβολίες μου αφορούν
τη καθυστέρηση της επίλυσης. Ας μη ξεχνάμε ότι πέρασε ένας χρόνος από την εκλογή της νέας κυβέρνησης. Το Υπουργείο Εσωτερικών ως υπουργείο με βαριές αρμοδιότητες εθνικής σημασίας δεν δικαιολογείται να μην κινείται από τη πρώτη στιγμή προς τη κατεύθυνση της επίλυσης των προβλημάτων του ΠΔ164/2004. Προς τι τότε αυτή η καθυστέρηση; Εκτός κι αν θέλουν να μας πουν πως δεν είναι σημαντικό ζήτημα οι διαδικασίες πρόσληψης στο δημόσιο.
τον τρόπο της επίλυσης. Πολύ φοβάμαι πως μία "καθολική" επίλυση θα επιτύχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα: ένα νομοσχέδιο που θα περιπλέκει ακόμα περισσότερο τις εργασιακές συνθήκες οδηγώντας τους εργαζομένους στο Μινώταυρο της γραφειοκρατίας. Το γνωστό τέρας που αντιμετωπίζουν εδώ και δεκαετίες τα αναπτυξιακά προγράμματα της χώρας.
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
Ο συνάδελφος osci στο τελευταίο σχόλιο ρώτησε αν το παρατήσαμε το blog.
Δυστυχώς, είμαι αδικαιολόγητος.
Παρ' όλο που θα μπορούσα να αναφέρω διάφορες δικαιολογίες είναι σίγουρο πως και ένα πεντάχρονο παιδάκι θα μπορούσε να μου τις καταρρίψει όλες. Υπόσχομαι πως επανερχόμαστε στο ενεργό blogging καθώς μόνο οι κινητοποιήσεις και οι συνομιλίες με πολιτικούς παράγοντες δεν μπορούν να δώσουν λύσεις..Χρειάζεται και ζύμωση μεταξύ των συναδέλφων. Και το blogging είναι ένας από τους καλύτερους διαύλουςεπικοινωνίας
Από βδομάδα θα επιχειρήσω να το πιάσω από κει που το άφησα. Ζητώ την επιείκειά σας καθώς έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος.
Δεν μπορώ να γράψω τίποτα
το μυαλό μου έχει κολλήσει στο τίτλο του αστυάνακτα
αν και αργοπορημένα ανακάλυψα μία (ανα)δημοσίευσή του που τιτλοφορείται
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ, ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙ ΤΗΝ ΗΤΤΑ*
Bertolt Brecht
Με λίγο γουγλάρισμα (μέχρι να βρεθεί η ελληνική λέξη θα χρησιμοποιώ αυτό το συμπαθητικό όρο-ας με συγχωρέσουν οι ελληνοφρενείς!) βρήκα απο που προέρχεται η φράση:
„Wer zu Hause bleibt, wenn der Kampf beginnt, und läßt andere kämpfen für seine Sache, der muß sich vorsehen: Denn wer den Kampf nicht geteilt hat, der wird teilen die Niederlage. Nicht einmal Kampf vermeidet, wer den Kampf vermeiden will, denn er wird kämpfen für die Sache des Feindes, wer für seine eigene Sache nicht gekämpft hat.“
“Αυτός που κλείνεται στο σπίτι του σαν αρχίζει ο αγώνας
και αφήνει να αγωνιστούν άλλοι για την υπόθεσή του
πρέπει να είναι προετοιμασμένος να χάσει γιατί
όποιος δεν έχει μοιραστεί τη μάχη, θα μοιραστεί την ήττα.
Αυτός που θέλει να αποφύγει τον αγώνα
δεν τον αποφεύγει ούτε μια φορά: γιατί
όποιος δεν αγωνίζεται για τη δική του υπόθεση
θα αγωνιστεί για την υπόθεση του εχθρού”
Αν και είμαι στο σπίτι μου όλη μέρα δεν μπορώ να μην νιώσω τη καρδιά μου και τα πόδια μου στη σημερινή πορεία στην Αθήνα. Απο όλα τα μέρη της Ελλάδας μαζεύτηκαν εργαζόμενοι με την ίδια εργασιακή σχέση με εμένα στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν για τον εξευτελισμό της εργασιακής σχέσης με το δημόσιο και να πιέσουν για βελτίωση αυτής της εργασιακής σχέσης.
Πέρα απο όλη αυτή τη ολοήμερη εσωτερική συζήτηση που αναγκάστηκα να υποστώ για πολλοστή φορά είχα κι ένα άλλο ζήτημα να μου τριβελίζει το μυαλό: ποιοι απεργούν;
συμβασιούχοι έργου
συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου
συμβασιούχοι με STAGE (όρος κι αυτός!!!)
συμβασιούχοι στους ΟΤΑ
συμβασιούχοι ΟΑΕΕ
Σαν πολλές δεν είναι οι διαφορετικές κατηγορίες εργαζομένων;!
Και παραθέτω ένα άρθρο εφημερίδας που επισυνάπτει ρεπορτάζ ενός τηλεοπτικού καναλιού για να σας δώσω μια εικόνα του χάους που επικρατούσε στο κεφάλι μου σήμερα (αν και αυτό το χάος στο μυαλό μου επικρατεί απο τη μέρα που οι εκπαιδευόμενοι με προγράμματα STAGE αποφάσισαν να διεκδικήσουν μονιμοποίηση)
ΕΘΝΟΣONLINE:ΕΙΔΗΣΕΙΣ>>ΚΟΙΝΩΝΙΑ>>Στο δρόμο οι συμβασιούχοιΜπερδεύτηκα!!!
Επιτέλους ξύπνησαν οι γίγαντες.
Με αδύνατα συνδικαλιστικά όργανα δεν γίνεται τίποτα. Οι εργαζόμενοι πελαγώνουν μέσα στο κυκεώνα των ταχύτατα εναλασσόμενων εργασιακών συνθηκών:νέοι νόμοι, νέες ρυθμίσεις, τροπολογίες, νέες κυβερνήσεις.
Σημείο αναφοράς είναι το παρακάτω υπόμνημα που προς τιμήν τους -έστω και καθυστερημένα- εξέδωσαν οι γίγαντες των συνδικαλιστικών οργάνων.
Κοινό Υπόμνημα ΓΣΕΕ - ΕΚΑ - ΠΟΕΙΔΔ - ΟΥΙΕ
Θα παραθέσω την ομιλία του Υπουργού ΥΠΠΟΤ κου Π. Γερουλάνου καθώς έχω τραυματική εμπειρία με τους συνδέσμους(links). Πολλές φορές στο παρελθόν δοκίμασα να μπω σε ιστοσελίδα μέσω συνδέσμου που είχα σώσει ως σελιδοδείκτη αλλα απέτυχα γιατί είτε ο οικοδεσπότης της ιστοσελίδας σταμάτησε να υφίσταται είτε η ανάρτηση του θέματος είχε διαγραφεί για λόγους οικονομίας χώρου απο τον οικοδεσπότη.
Για μία ακόμη φορά SCRIPTA MANENT:
(Ξένη δημοσίευση) - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ -Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού - ΟΜΙΛΙΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ κ.Π. ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ ΣΤΗΝ 25Η PHILOXENIA
Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
Θεσσαλονίκη, 30 Οκτωβρίου 2009
Ομιλία του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλου Γερουλάνου στην τελετή απονομής των βραβείων «Μορφέας» στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της 25ης Philoxenia
«Αγαπητοί φίλοι. Δεν θα σας κουράσω επαναλαμβάνοντας αυτά που είπε η Υφυπουργός. Ό, τι ακούσατε από την ίδια είναι σαν να το ακούσατε από μένα. Λέω φίλοι γιατί σας θέλω κοντά μου, γιατί παρόλο που εκπροσωπώ την κυβέρνηση, προέρχομαι από τον δικό σας κόσμο, τον κόσμο των επιχειρήσεων. Έχω προσλάβει και έχω απολύσει. Έχω τρέξει μισθοδοσία. Έχω συντάξει προϋπολογισμό για τους μετόχους μου και έχω παρουσιαστεί μπροστά τους για να τους εξηγήσω όχι μόνο τι πήγε σωστά αλλά και τι πήγε λάθος. Έχω δημιουργήσει πλούτο αλλά έχω δει μπροστά μου και το άσχημο πρόσωπο του δικαστικού κλητήρα για μια ακάλυπτη επιταγή.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, χρειάστηκε να μάθω γρήγορα τι σημαίνει να λειτουργεί μια Ελληνική επιχείρηση στη συχνά ασφυκτική αγκαλιά του Ελληνικού κράτους, της Ελληνικής πολιτείας, της Ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης, της Ελληνικής νομοθεσίας. Γνώρισα και γνωρίζω τις αγκυλώσεις, τις επικαλύψεις,
το δαιδαλώδη κόσμο της Ελληνικής γραφειοκρατίας. Γνώρισα την καχυποψία και συχνά την άρνηση απέναντι σε κάθε δημιουργία. Γνώρισα το γρηγορόσημο, το μυστήριο κόσμο της εφορίας, τον απόμακρο κόσμο του Συμβουλίου της Επικράτειας, τις καθυστερήσεις στο ΚΑΣ.
Γνώρισα πως το Ελληνικό κράτος μπορεί να γονατίσει και να ευτελίσει το μεγάλο όραμα ενός Έλληνα δημιουργού. Όσο γρήγορα έμαθα αυτόν τον σκληρό για τις επιχειρήσεις κόσμο, έμαθα και έναν άλλο κόσμο. Έναν κόσμο γεμάτο πελατειακές σχέσεις, χωρίς σύνορα μεταξύ πολιτικής και επιχειρήσεων. Έναν κόσμο γεμάτο δωράκια και χατίρια, γεμάτο φωτογραφικές ρυθμίσεις και τροπολογίες, γεμάτο αθέατες χειραψίες. Ξέρω τι είναι να διεκδικείς κονδύλια από την Ε.Ε. και λίγο χρόνο μετά να ζητάς τη στήριξη της πολιτείας, όταν αντιμετωπίζεις την υπερπροσφορά στην οποία και εσύ συνέβαλες.
Γνώρισα τον κόσμο των τραπεζών που ενίοτε αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν με βάση επιχειρηματικά σχέδια και προτιμούν να χρηματοδοτούν με βάση προσωπικές σχέσεις και προσωπικές εγγυήσεις.
Χειρότερο όμως είναι ότι έχω δει ιδιοκτήτες να πλουτίζουν σε βάρος μικρομετόχων και εργοδότες να εκμεταλλεύονται τον εργαζόμενο. Γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει μαύρη εργασία και καταπάτηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων.
Είμαι εδώ για να σας πω ότι γνωρίζω και την κατάσταση και τι τραβάτε.
Γνωρίζω που στράβωσε ο γιαλός και τι μπορούμε να κάνουμε για να τον ισιώσουμε
αν συνεργαστούμε, αν βάλουμε κανόνες εκεί που πρέπει και αν απελευθερώσουμε χώρο για να μπορείτε να δημιουργήσετε ελεύθερα.
Από την Αυστραλία μέχρι την Αμερική, ο κόσμος είναι γεμάτος από Έλληνες που μεγαλούργησαν συνδυάζοντας το Ελληνικό επιχειρηματικό δαιμόνιο και το σεβασμό στους κανόνες της πολιτείας που τους φιλοξενεί.
Μπορούμε να κάνουμε το ίδιο και εδώ, στην Ελλάδα.
Η συγχώνευση των δύο Υπουργείων Πολιτισμού και Τουρισμού- τρία αν προσθέσει κανείς και τον Αθλητισμό - είμαι σίγουρος ότι σας προξένησε τουλάχιστον ερωτηματικά.
Τι σχέση έχει ο επιχειρηματίας με τον αρχαιολόγο, ο ξενοδόχος με τον αθλητή;
Τι σχέση, εκτός -προφανώς- της αδελφικής, έχει ο Νίκος Αγγελόπουλος με το Θόδωρο Αγγελόπουλο;
Σήμερα δεν είναι ούτε ο χώρος ούτε ο τόπος να αναπτύξουμε σε όλο τους το βάθος τις συνέργιες που δημιουργούν οι τρείς χώροι.
Όμως … Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η σωστή ανάπτυξη του κλασσικού μαραθώνιου μπορεί να προσθέσει μια ακόμα εβδομάδα στην τουριστική σεζόν της Αθήνας.
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η λειτουργία του ακρωτηρίου θα κάνει την περιήγηση στη Σαντορίνη πιο πλούσια.
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι το νέο μουσείο της Ακρόπολης έφερε τουρίστες. Και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο Ζορμπάς και το Mamma Mia έχουν προσφέρει περισσότερα στον Ελληνικό Τουρισμό από τις κατά καιρούς άθλιες διαφημίσεις του ΕΟΤ.
Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι θα συμφωνήσουν αθόρυβα όταν πω ότι η Μελίνα και ο Jules Dassin έχουν κάνει περισσότερα για τον ελληνικό τουρισμό μέσα από τον πολιτισμό από ό,τι πολλοί Υπουργοί Τουρισμού πριν από εμένα και εγώ προσωπικά θα είμαι περήφανος αν τους φτάσω στο ελάχιστο.
Ήρθα λοιπόν σήμερα να σας πω: Δώστε μια ευκαιρία σε αυτή την προσπάθεια.
Το Υπουργείο Τουρισμού αναβαθμίστηκε. Βρήκε έναν ισχυρό συνεταίρο
σε ένα υπουργείο που εώς σήμερα το αντιμετώπιζε μέχρι και εχθρικά
και μπήκαν οι βάσεις για να πάμε πολλά βήματα μπροστά.
Σε ό,τι αφορά τη δική μας σχέση θα υποσχεθώ μόνο αυτά που μπορώ να κάνω πράξη.
Πρώτον: Μαζί σας θα δουλέψω για να κάνουμε τη Γενική Γραμματεία Τουρισμού και τον ΕΟΤ σύμμαχο στις επιχειρήσεις σας.
Μαζί θα χαράξουμε στρατηγική και θα προβάλουμε τις υπηρεσίες σας.
Σαν κράτος οφείλουμε να ορίσουμε κανόνες και να πιστοποιήσουμε την ποιότητα των υπηρεσιών σας.
Γιατί δε νομίζω ότι υπάρχει εδώ μέσα επιχειρηματίας που προτιμάει το καθεστώς του «όλοι ίδιοι είναι».
Δεύτερον: Στις συνεργασίες σας με άλλα υπουργεία θα είμαι δίπλα σας.
Για να αναπτύξουμε σωστά τον τουρισμό χρειάζεται η στήριξη των Υπουργείων Οικονομικών, Οικονομίας, Εργασίας, Υποδομών και Περιβάλλοντος.
Το γνωρίζω και θα είμαι στο πλευρό σας.
Και τρίτον: Θα συνεργαστούμε για να αλλάξουμε, έστω σε ένα βαθμό αυτήν την αρρωστημένη σχέση που περιέγραψα στην αρχή της ομιλίας μου. Την σχέση επιχείρησης - κράτους. Να την κάνουμε υγιή και δημιουργική.
Το προηγούμενο καθεστώς έχει ξεπεράσει τα όρια του και πρέπει να τελειώνει. Σε αυτό θα με βρείτε σύμμαχο και συνέταιρο.
Η σημερινή κυβέρνηση έκανε σημαία την διαφάνεια και την αξιοκρατία και για αυτό θα αγωνιστούμε.
Είμαι σίγουρος ότι μέσα σ’ αυτή την αίθουσα μόνο συμμάχους μπορούμε να βρούμε σ΄αυτή την προσπάθεια.
Στα χέρια μας είναι το μέλλον του Ελληνικού τουρισμού και υπάρχουν πολλά στα οποία μπορούμε να συμβάλλουμε καθοριστικά.
Και σαν επιχειρηματίες και σαν κράτος. Και σαν Τουρισμός και σαν Πολιτισμός. Άλλωστε ο Τουρισμός και ο Πολιτισμός έχουν κοινά:
Δημιουργούν, διαχειρίζονται και αναπτύσσονται άμεσα συνδεδεμένοι με την στρατηγική και την εικόνα της Ελλάδας. Και εδώ και στο εξωτερικό.
Όταν αυτή η εικόνα είναι διακριτή και ποιοτική κερδίζουν και οι δύο χώροι. Όταν είναι θολή και συγκεχυμένη υποφέρουν και οι δύο. Είναι και οι δύο τους θεματοφύλακες της ταυτότητάς μας.
Κλείνοντας, να συγχαρούμε όσους βραβεύονται σήμερα. Να ευχηθούμε η βράβευση τους να ενισχύσει τόσο την φήμη όσο και τα κέρδη της εταιρείας τους.
Μόνο έτσι θα πείσουμε ότι η ποιότητα οφείλει να είναι ο βασικός άξονας ανάπτυξης του Ελληνικού τουρισμού. Σας ευχαριστώ πολύ».
Πολλά είναι τα σημεία στο λόγο του Υπουργού που μπορεί να οδηγήσουν κάποιο συνάδελφο του Πολιτισμού να παγώσει. Θεωρώ όμως οτι το σημαντικότερο απο όλα είναι η έννοια που υφέρπει της αδελφοποίησης του Πολιτισμού και του Τουρισμού. Πολλοί θα συνυπογράψουν οτι ο τουρισμός θα ευτελίσει τον πολιτισμό που προβάλλει η χώρα και θα τον περιορίσει στο αγροτικό όχημα με τα καρπούζια στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004.
Κι όμως...
Ο Υπουργός μου έδωσε να πιστέψω ανάμεσα απο τις γραμμές οτι θέλει να προβάλλει τα πανανθρώπινα αριστουργήματα που κατα κύριο λόγο δημιουργήθηκαν στην ελληνική επικράτεια και πως ο μόνος τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι να εξυγιανθεί ο τουριστικός τομέας. Παράλληλα φυσικά επιθυμεί να αυξήσει τα επιχειρηματικά κερδη που θα προέλθουν απο τη παραπάνω εξυγίανση. Θετική η σκέψη του και απ'όσο φαίνεται αρκετά ολοκληρωμένη. Απο την άλλη όμως να υπενθυμίσουμε στον Υπουργό οτι τα όνειρά του απαιτούν σκληρή δουλειά απο τη μεριά του. Γιατί αν περιμένει τον επιχειρηματικό κόσμο ή τους εργαζόμενους να κάνουν το πρώτο βήμα θα μείνει με το όνειρο.
Λόγω των κινητοποιήσεων των τελευταίων ημερών στην Αθήνα δεν είχα τον απαραίτητο χρόνο (αλλα ούτε και τη διάθεση να πω την αλήθεια) για να ασχοληθώ με το ιστολόγιο του ΥΠΠΟΤΗ.
Το κείμενο που συνυπογράφουν όμως δύο ΣΩΜΑΤΕΙΑ (τα κεφαλαία δεν μπήκαν τυχαία...αρμόζουν στα εν λόγω σωματεία) με έσπρωξε να ανοίξω το ιστολόγιο και να δημιουργήσω αυτή την ανάρτηση. Το μοιράζομαι μαζί σας γιατί πιστεύω οτι δίνει την εικόνα μια γροθιάς. Πέντε δάχτυλα σφιγμένα-μια γροθιά...
Παρά τη μακρά πορεία των πανελλαδικών κινητοποιήσεων των εργαζομένων του ΥΠΠΟ, παρά τις επανειλημμένες συναντήσεις των εκπροσώπων των Σωματείων με τη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, η εξεύρεση λύσης στα μακροχρόνια προβλήματα των εργαζομένων, αλλά και στην ίδια τη λειτουργία του Υπουργείου, παραμένει ζητούμενο.
Η κατάθεση της περιώνυμης τροπολογίας που «έλυσε όλα τα αιτήματα» των εργαζομένων, μόνο όσους δεν γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα του ΥΠΠΟ μπορεί να πείσει. Τα κενά, οι ασάφειες, αλλά και τα χρονικά όρια που θέτει ως προϋποθέσεις, δεν καλύπτουν με κανένα τρόπο το αίτημα για πληρωμή όλων των εργαζομένων, καθώς εξαιρούν ένα μεγάλο μέρος συναδέλφων, που εργάζονται ήδη με ασφαλιστικά μέτρα.
Για όλα τα υπόλοιπα αιτήματα, τα οποία παραμένουν μεν βασικά, αλλά επιμελώς αποσιωπούνται, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την επίλυσή τους. Παραμένει αναπάντητο το τι θα γίνει με το 24μηνο, με τους μακροχρόνια εργαζομένους, την υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση του ΥΠΠΟ, τις ανύπαρκτες τακτικές διαδικασίες προσλήψεων, τις αδιαφανείς προσλήψεις συμβασιούχων, τα τεράστια κενά στο Οργανόγραμμα του Υπουργείου, κυρίως στις Περιφερειακές Υπηρεσίες, τα Μουσεία που υπολειτουργούν, τους αφύλακτους αρχαιολογικούς χώρους.
Ο Σύλλογος Συμβασιούχων ΥΠΠΟ ΒΔ Ελλάδας και το Σωματείο Εργαζομένων στην Αρχαιολογία Άρτας και Πρέβεζας, σεβόμενοι τις αρχές του συνδικαλιστικού κινήματος, τη συνδικαλιστική αλληλεγγύη και την καταστατική τους υποχρέωση για την υπεράσπιση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων όλων των μελών τους και όχι μόνο ενός μέρους αυτών, δεν προδίδουν τον κοινό αγώνα που έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν με τα υπόλοιπα Σωματεία σε Αθήνα και Περιφέρεια. Θεωρούμε ανεπίτρεπτη και καταδικαστέα τη μεθόδευση που οδήγησε στη διαφοροποίηση της στάσης του Πανελληνίου Σωματείου Εκτάκτων της Αθήνας. Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί, καθώς δεν προέκυψε λόγος αναστολής των κινητοποιήσεων.
Ο Σύλλογος Συμβασιούχων ΥΠΠΟ ΒΔ Ελλάδας και το Σωματείο Εργαζομένων στην Αρχαιολογία Άρτας και Πρέβεζας , συμμετέχουν αγωνιστικά στις 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες, που κήρυξε η ΠΟΕΙΔΔ, από την Τέταρτη 18.03.2009 μέχρι την Παρασκευή 20.03.2009.
Διεκδικούμε:
Άμεση κατάργηση των περιοριστικών διατάξεων του Π.Δ. 164/2004.
Αμεση εύρεση λύσης για την πληρωμή των εργαζομένων με ασφαλιστικά μέτρα.
Άμεση πλήρωση του Οργανογράμματος του ΥΠΠΟ. Στελέχωση με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (επιστημονικό, τεχνικό, εργατοτεχνικό, φυλακτικό) με διαφανείς διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρια. Επέκταση του Οργανογράμματος και για τα έργα, που εκτελέστηκαν μέσω του Γ’ ΚΠΣ και αναμένεται να αποδοθούν στο κοινό.
Κατάργηση των προσλήψεων με αδιαφανή τρόπο μέσω της Γενικής Διεύθυνσης και θέσπιση πλαισίου, που θα διασφαλίζει την διαφάνεια των προσλήψεων με αντικειμενικά κριτήρια (προϋπηρεσία, προσόντα, εξειδίκευση, εντοπιότητα κ.λπ.).
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ«Λουκέτο» στα ταμεία του κράτουςΤο Δημόσιο δεν καλύπτει τις υποχρεώσεις του ούτε στην Υγεία, ενώ και τα ασφαλιστικά ταμεία εκπέμπουν SΟS για τις συντάξειςΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ειρήνη ΧρυσολωράΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
Σε ομηρεία οι συμβασιούχοι ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΗΝ Ακρόπολη θα βρουν και σήμερα οι επισκέπτες. Και αυτό διότι από τις 8 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι οι συμβασιούχοι του υπουργείου Πολιτισμού προβαίνουν σε νέο αποκλεισμό του Ιερού Βράχου, καθώς η συνάντηση που είχαν την Τρίτη με τον γενικό γραμματέα του ΥΠΠΟ Θεόδωρο Δραβίλα δεν έφερε αποτέλεσμα. Οι έκτακτοι υπάλληλοι του ΥΠΠΟ υποστηρίζουν πως δεν βρέθηκε λύση σε κανένα από τα προβλήματα που τους ταλανίζουν, με βασικότερο την πληρωμή όσων εργάζονται με ασφαλιστικά μέτρα (σύμφωνα με τους εργαζομένους, πρόκειται για 670 υπαλλήλους, ενώ πηγές του ΥΠΠΟ τους περιορίζουν σε 300). Και αυτό διότι ακόμη δεν έχει βρεθεί η νομική φόρμουλα που θα επιτρέπει στο ΥΠΠΟ- το οποίο διατείνεται πως έχει τα χρήματα- να πληρώσει τους συγκεκριμένους υπαλλήλους, αντίθετα από απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Παράλληλα οι εργαζόμενοι ζητούν μονιμοποιήσεις και επαναπροσλήψεις των απολυμένων συμβασιούχων και κάλυψη των 3.000 κενών θέσεων στο ΥΠΠΟ. Απειλούν μάλιστα πως αν δεν βρεθεί άμεση λύση στα προβλήματά τους θα αρχίσουν από την ερχόμενη Τετάρτη 11 του μηνός 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες. Οι κινητοποιήσεις αυτές έρχονται ως συνέχεια του τριήμερου αποκλεισμού της Ακρόπολης που έγινε την περασμένη εβδομάδα και της παράστασης διαμαρτυρίας που πραγματοποίησαν έξω από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
***
ΣΧΟΛΙΟ απο τον sumvasiouxoi.uppoΗ τρέχουσα επικαιρότητα (βλέπε εκλογές, "χρυσά αγόρια"...) δεν αφήνει το σκεπτόμενο αναγνώστη, ακροατή και τηλεθεατή να εκτιμήσει τη σοβαρότητα των κινητοποιήσεων της πλειοψηφίας των εργαζόμενων στο Υπουργείο Πολιτισμού. Αυτές τις μέρες μου έρχονται στο μυαλό οι εικόνες του Αργεντίνικου λαού που ορμούσε στις υπεραγορές για να αδειάσει τα ράφια απο τα προιόντα αφού δεν είχε πλέον τη δυνατότητα να τα αγοράσει. Και αυτός ο εγκέφαλος όλο και το μορφοποιεί όλο και το μορφοποιεί και συνεχώς το φέρνει στα μέτρα της ελληνικής κοινωνίας...Αναλογίες βλέπω ήδη (το καθαρό κέρδος των επιχειρήσεων έχει πέσει ραγδαία και ο κόσμος σφίγγει το χέρι μέσα στη τσέπη οταν του ζητηθεί να κάνει έξοδα). Και όλο έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα των κουκουλοφόρων που αρπάζουν προιόντα απο τα μαγαζιά. Μονο που σ'αυτή την εικόνα οι κουκουλοφόροι σβήνουν και βλέπω κλώνους του εαυτού μου να κάνουν το πλιάτσικο.
Παρατίθεται τμήμα του άρθρου του mandata.gr
1.600 φύλακες για τα αρχαία Αέρας προσλήψεων υπάρχει και στο υπουργείο Πολιτισμού. Πριν προλάβει να δημοσιευθεί από το Εθνικό Τυπογραφείο η προκήρυξη για τις 194 θέσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης φυλάκων και νυχτοφυλάκων αρχαιοτήτων, παίρνει σειρά μία άλλη νέα προκήρυξη για την κάλυψη 1.600 μόνιμων θέσεων. Οι προσλήψεις θα γίνουν με τη διαδικασία της μοριοδότησης μέσω ΑΣΕΠ και θα ολοκληρωθούν εντός των επόμενων δύο μηνών. Στόχος του υπουργείου είναι να στελεχωθούν μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι εγκαίρως ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν με διευρυμένο ωράριο κατά τους θερινούς μήνες. Και σε αυτή την προκήρυξη, η συντριπτική πλειονότητα των θέσεων αφορά φύλακες και νυχτοφύλακες. Ειδικότερα, βάσει και των ανακοινώσεων του αρμόδιου υπουργού Πολιτισμού, η πρόσληψη 1.100 εργαζομένων βρίσκεται ήδη σε φάση έγκρισης και από το υπουργείο Οικονομίας προκειμένου να εξασφαλιστούν τα απαιτούμενα κονδύλια. Την ίδια ώρα, από το 2008 έχει αρχίσει και τώρα επιταχύνεται η διαδικασία κάλυψης άλλων 500 θέσεων που προορίζονται για συμβασιούχους, οι οποίοι υπηρετούν σε αρχαιολογικές υπηρεσίες. Για τις θέσεις αυτές αναμένεται πως θα τεθεί ως προσόν διορισμού η προϋπηρεσία σε ανάλογες θέσεις
Κανείς δεν αρνείται οτι οι προκήρυξη μόνιμων θέσεων στο Υπουργείο Πολιτισμού οτι είναι ενα αποφασιστικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Όπως και οτι υπάρχουν λύσεις εκπορευόμενες απο τη πολιτική βούληση. Μακάρι να λυνόταν όμως το πρόβλημα της υποστελέχωσης του Υπουργείου μόνο προκυρήσσοντας θέσεις μονίμων αρχαιοφυλάκων. Το πρόβλημα είναι γενικότερο.
Σήμερα είχαν συνάντηση ο γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού με τους συνδικαλιστές των συμβασιούχων με σκοπό να συζητήσουν το πρόβλημα των τελευταίων (και απώτερο σκοπό να τους αποχαυνώσουν) . Πόσες άλλες συζητήσεις θα κάνουμε; Έχει πιαστεί το σαγόνι μου να μιλάω...
Κε Υπουργέ, θα λύσετε το πρόβλημα των συμβασιούχων ή όχι; Μια απλή ερώτηση (που κάναμε εμείς) δεν θέλει πολύπλοκες απαντήσεις (που δώσατε εσείς).
ΘΕΛΕΙ ΣΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ.
ΠΗΓΕΣ: http://www.madata.gr/epikairotita/social/32213.html
Ο παρακάτω σύνδεσμος οδηγεί σε ρεπορτάζ που αφορά τους αποκλεισμούς των αρχαιολογικών υπηρεσιών:
http://www.arttv.gr/reportaz3.htm
Κι ένας ακόμη σύνδεσμος στο σημερινό άρθρο του Ελεύθερου Τύπου που αφορά τον αποκλεισμό της Ακρόπολης
Περιέχει και μία online (δυστυχώς δεν έχω βρει τη κατάλληλη ελληνική μετάφραση) ψηφοφορία για το αν συμφωνούμε με τον αποκλεισμό μνημείων.
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=77918
Δικαιώθηκαν οι αγωγές συναδέλφων εναντίον του Δημοσίου διεκδικώντας την ίση αντιμετώπιση με τους μόνιμους συναδέλφους απο τη πλευρά της πολιτείας όσον αφορά τις μισθολογικές τους καταστάσεις.«Η διάκριση με μοναδικόκριτήριο τη διάρκεια της εργασιακήςσχέσης είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική και προς αποκατάστασητης ισότητας πρέπει να εφαρμοσθείη νομοθετική ρύθμιση για τη χορήγησητων προσαυξήσεων των αποδοχώνκαι για τους ενάγοντες εις βάρος των οποίων έγινε δυσμενής διάκριση,γιατί μόνον με αυτόν τον τρόπο αίρεται η ανισότηταπου δημιουργείται κατά παράβασητων διατάξεων του Συντάγματος»Κατα πόσο η απόφαση του Εφετείου θα αναγκάσει το κράτος να το χορηγήσει και στους υπόλοιπους συμβασιούχους είναι ένα άλλο ζήτημα. Ας μη ξεχνάμε οτι η εκτελεστική εξουσία (κυβέρνηση) αλλα και η δικαστική εξουσία (Δικαστήρια) έχουν μια σχέση πάθους με τις τηλεφωνικές εντολές. Η πρώτη μέσω τηλεφώνου ακυρώνει τις αποφάσεις της δεύτερης (βλ. Γ.Γραμματέας Υπουργείου Πολιτισμού στις 31/12/2008) και η δεύτερη μέσω τηλεφώνου επίσης(!) παίρνει αποφάσεις που οφείλει να εκτελέσει η πρώτη (βλ. Άρειος Πάγος στις 15/02/2007)...ο δρόμος όμως άνοιξε και μένει να τον διαβούμε!ΠΗΓΗ: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=256338&ct=1
Πληροφορίες λένε οτι συνάδελφοί μας δικαιώθηκαν μέσω της πολιτικής οδού (για μία ακόμη φορά αποδεικνύεται οτι όλη αυτή η ομηρία των συμβασιούχων βασίζεται στη πολιτική βούληση). Συμβασιούχοι του Ο.Π.Α.Π. αποσπασμένοι στη Γ.Γ.Α. διεκδίκησαν το δικαίωμα τους να παραμείνουν στην εργασία αφού χρόνια τώρα καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Απέστειλαν υπομνημα σε όλες τις κοινοβουλευτικές ομάδες, ήρθαν σε επαφές με διάφορους πολιτικούς φορείς, έκαναν γνωστό το ζήτημά τους.
Η Βουλή τους άκουσε και παρέτεινε την παραμονή τους στην εργασία μέχρι το τέλος του 2009.
Ο αγώνας τους δεν σταματά αφου η εν λόγω παράταση δεν διώχνει την αμφιβολία με την οποία ζούν καθημερινά οτι αύριο μπορεί να μην είναι στη δουλειά (να σημειώσω οτι οι εν λόγω συνάδελφοι εργάζονται με ημερήσιες συμβάσεις). Ευελπιστούν βραχυπρόθεσμα σε μεγαλύτερη παράταση και μεσο-μακροπρόθεσμα σε τακτοποίηση του ζητήματός τους μεσω της μετατροπής των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου.
Σας θυμίζει τις περιπτώσεις όλων των συμβασιούχων του ΥΠΠΟ;! Πράγματι όλα αυτά έχουν ξαναγίνει απο πολλούς συλλόγους ανα την Ελλάδα (πρόσφατο παράδειγμα οι Σύλλογοι Συμβασιούχων ΥΠΠΟ ΒΔ Ελλάδας και Συμβασιούχων στην Αρχαιολογία Άρτας) πλην όμως δεν έτυχαν της ίδιας πολιτικής ανταπόκρισης απο τη κυβέρνηση.
Τι πρέπει να κάνουμε για να μας ακούσουν;
Οι δρόμοι ανήκουν στους αγρότες, ο Ιούνιος στους καθηγητές...έλεος πια...
Η αναλγησία της πολιτείας έχει εξωθήσει τους υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού στη χρήση του σημαντικότερου εργαλείου συνδικαλιστικής πίεσης (εις βάρος του Ελληνικού λαού δυστυχώς)...της ΑΠΕΡΓΙΑΣ.
Πριν 4 μήνες είχαμε οργανώσει μια παράσταση διαμαρτυρίας σε έναν αρχαιολογικό χώρο. Απο δίπλα μου πέρασε κάποιος κύριος και απευθύνθηκε στον φαρμακοποιό που ήταν απέναντι απο την παράσταση διαμαρτυρίας ρωτώντας τον:
-Τι θέλουν και αυτοί της αρχαιολογίας;
-Να γίνουν μόνιμοι, απάντησε ο φαρμακοποιός
...
Εδω μιλάμε για διεκδίκηση -δυστυχώς εκ νέου- του ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ και αυτοί γελούσαν περι μονιμοποίησης. Η κυβέρνηση μας πήρε και το ψωμί και αυτοί μας χλέυαζαν οτι θέλουμε κοτόπουλο.
Όλοι πρέπει να κατανοήσουμε οτι αυτές οι ενέργειες δεν αποσκοπούν στη μονιμοποιηση ατόμων για να κάθονται (όπως συνηθίζεται να λέγεται εδω και χρόνια). Μιλάμε για μόνιμη εργασία ουτως ώστε να βελτιωθεί το επίπεδο διαβίωσης του ελληνικού λαού αλλα και οι δημόσιες υπηρεσίες μας να γίνουν ανταγωνιστικότερες.
Όταν ο συμβασιούχος δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει πως θέλετε να βλέπει το μέλλον στη ζωή του;
Πώς θέλουμε να λειτουργούν αποτελεσματικά και τάχιστα οι δημόσιες υπηρεσίες όταν οι εργαζόμενοι που τις στελεχώνουν ζούν με την αγωνία κάθε μέρα για την εργασία τους;
Είναι καιρός να ενσκήψουν πραγματικά πάνω στο πρόβλημα των συμβασιούχων και να το λύσουν οριστικά (όχι όπως ο Μαυρογιαλούρος... εξαφανίζοντάς τους συμβασιούχους αλλα εξασφαλίζοντάς τους!). Έχουν αποδείξει οτι για κάποιους υπαλλήλους έχουν πολιτική βούληση...μπορούν να διευρύνουν την επιλογή τους και σε μεγαλύτερη μερίδα συναδέλφων...
Πηγές:
Υπόμνημα Συλλόγου Συμβασιούχων ΥΠΠΟ ΒΔ Ελλάδας
Υπόμνημα Συλλόγου Συμβασιούχων στην Αρχαιολογία Άρτας
Υπόμνημα Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΠΑΠ Αποσπασμένων στη ΓΓΑ (09/01/2009)
Υπόμνημα Συλλόγου Υπαλλήλων ΟΠΑΠ Αποσπασμένων στη ΓΓΑ (16/02/2009)
Υπόμνημα ΠΟΕΙΔΔ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Ιδιωτικού Δικαίου στο Δημόσιο)
